Ενιαίος Ευρωπαϊκός Ουρανός

Η απελευθέρωση των αερομεταφορών το 1997 οδήγησε στην κατάργηση του παραδοσιακού εθνικού προστατευτισμού σε όλα τα κράτη-μέλη και είχε ως αποτέλεσμα τη σημαντική βελτίωση στη διαχείριση της εναέριας κυκλοφορίας. Η Ε.Ε. συνεχίζει να εργάζεται εντατικά πάνω στο ευρωπαϊκό δίκτυο διαχείρισης εναέριας κυκλοφορίας, με στόχο τη βελτίωση της μεταφορικής ικανότητας και την αποδοτικότερη ροή των πτήσεων στην Ευρώπη.

Ο πιο σημαντικός παράγοντας του συστήματος είναι ο κανονισμός περί Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού (SES) ο οποίος ετέθη σε συζήτηση το 1999 και έγινε μέρος της Ευρωπαϊκής νομοθεσίας το 2004. Ο κανονισμός σχεδιάστηκε για τη βελτίωση των ισχυουσών προδιαγραφών ασφάλειας στις πτήσεις και της συνολικής αποτελεσματικότητας της εναέριας κυκλοφορίας στην Ευρώπη. Ο στόχος επετεύχθει με την αναδιάρθρωση των Εθνικών Εναέριων χώρων των κρατών - μελών σε έναν ενιαίο Ευρωπαϊκό Εναέριο χώρο, η κίνηση στον οποίο ρυθμίζεται ενιαία και όχι όπως πριν με βάση τους εθνικούς κανονισμούς. Το κύριο όφελος από τον Ενιαίο Ευρωπαϊκό Ουρανό θα είναι η απλοποίηση των διαδικασιών για τους κυβερνήτες των αεροσκαφών και τους ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας. Οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας θα πρέπει να ελέγχουν ένα μεγαλύτερο εναέριο χώρο, ενώ κοινοί κανόνες και διαδικασίες που θα ισχύουν σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, θα παρέχουν μια ενιαία υπηρεσία για τους πιλότους. Η μείωση των διαφορετικών περιοχών ελέγχου της εναέριας κυκλοφορίας θα εξασφαλίσει την ταχύτερη εξυπηρέτηση και μια πολύ καλύτερη δομή που θα αντιμετωπίζει οποιοδήποτε επακόλουθο πρόβλημα.

Λόγω της σημαντικής αύξησης των αεροπορικών πτήσεων στην Ευρώπη, τα τελευταία 25 χρόνια, ο Ενιαίος Ευρωπαϊκός Ουρανός, παρέχει ασφαλέστερες και ταχύτερες υπηρεσίες στις αερογραμμές, επιτρέποντας στις αεροπορικές εταιρείες τη μείωση των εξόδων τους. Επιπλέον, καθιστώντας τον εναέριο χώρο ασφαλέστερο και τον έλεγχο της εναέριας κυκλοφορίας αποτελεσματικότερο, οι Ευρωπαϊκή Ένωση προετοιμάζει το έδαφος για τις Ευρωπαϊκές αερογραμμές όσον αφορά τη μείωση των εξόδων που επιβαρύνουν τον επιβάτη.

Ελευθερία επιλογής

Την 1η Μαΐου 2004, ο κανονισμός 2408/92 του Συμβουλίου σε συνδυασμό με τη διεύρυνση της Ευρώπης καθιέρωσε ένα σύνολο «εναέριων ελευθεριών» που παρέχονται από όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτές οι «ελευθερίες» ετέθησαν στην πράξη σκοπεύοντας στην εξάλειψη περιορισμών ανταγωνιστικότητας μεταξύ των αερολιμένων και των αερογραμμών. Κατά τον τρόπο αυτό επετράπη στις αεροπορικές εταιρείες όλων των κρατών-μελών η πρόσβαση στις εγκαταστάσεις των αερολιμένων και η διάνοιξη διαδρόμων μεταξύ όλων των κρατών- μελών ανεξάρτητα από τη χώρα προέλευσης της αερογραμμής.

Ταυτόχρονα άλλος ένας κανονισμός του Συμβουλίου (2409/92) εξασφαλίζει την απελευθέρωση των ναύλων για τη μεταφορά προσώπων και φορτίων εντός της Κοινότητας. Χάρη στους δυο αυτούς κανονισμούς, οι επιβάτες απολαμβάνουν την ελευθερία της επιλογής της τιμής του εισιτηρίου σε σχέση με την ποιότητα της παρερχομένης υπηρεσίας, χωρίς να είναι υποχρεωμένοι να χρησιμοποιούν ένα συγκεκριμένο αερομεταφορέα για ένα δεδομένο προορισμό.

Επιπλέον..

Η ασφάλεια και ο έλεγχος του εναέριου χώρου, παρέχονται από το Διεθνή Οργανισμό Πολιτικής Αεροπορίας (Δ.Ο.Π.Α.) ο οποίος διατυπώνει τους επίσημους δεσμευτικούς κανονισμούς. Ωστόσο, η εφαρμογή των κανονισμών και οι επιχειρησιακές δαπάνες που απαιτούνται βαρύνουν το κάθε κράτος-μέλος. Τα τεχνικά πρότυπα κατοχυρώνονται από τις Κοινές Υπηρεσίες Πολιτικής Αεροπορίας (Κ.Υ.Π.Α.), γεγονός το οποίο δεν διευκολύνει τα κράτη να αντέξουν το κόστος υλοποίησής τους. Γι' αυτό το λόγο η Ε.Ε. δημιούργησε τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Ασφαλείας των αερομεταφορών το 2003 που εδρεύει στην Κολωνία. Αυτός ο οργανισμός αποτελεί την καρδιά της στρατηγικής της Ε.Ε. για την ασφάλεια και βιωσιμότητα της αεροπορίας.

Η πρόκληση του 21^ου αιώνα, θα είναι η βιωσιμότητα, η ασφάλεια και η ανταγωνιστικότητα των αερογραμμών. Η Ευρωπαϊκή συγκοινωνιακή πολιτική για το 2010 με τίτλο «Η ώρα της απόφασης» προτείνει την ανάληψη παγκόσμιων πρωτοβουλιών για όλα τα μέσα μεταφοράς καθώς οι περιβαλλοντικές μελέτες έχουν αναδείξει ποικίλα προβλήματα τα τελευταία χρόνια. Για παράδειγμα, τα όρια εκπομπής διοξειδίου του άνθρακα έχουν καθοριστεί για όλα τα αεροπλάνα που απογειώνονται από Ευρωπαϊκά αεροδρόμια, καθώς επίσης η πρόταση που έγινε τον Ιούνιο του 2006 για την κατάργηση της φοροαπαλλαγής στην κηροζίνη (συστατικό καυσίμου που χρησιμοποιείται στα αεροπλάνα, το οποίο πιθανά προκαλεί το φαινόμενο του θερμοκηπίου). Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, θεωρεί επίσης απαραίτητο να επανεξετάσει τους κανονισμούς της, έτσι ώστε να προστατέψει τους καταναλωτές από τις υπερβολικές τιμές των εισιτηρίων. Για αυτό το λόγο τον Ιούλιο του 2006, η Επιτροπή κατέθεσε την πρόταση για σαφή καθορισμό της τιμής των εισιτηρίων και την κατάργηση των μεροληπτικών τιμολογήσεων.

Όλες αυτές οι νέες πρωτοβουλίες δεν δίνουν μόνο τη δυνατότητα οικονομικότερης αεροπορικής μετακίνησης, αλλά ταυτόχρονα και ασφαλέστερης. Δίνονται πλέον στους επιβάτες περισσότερες δυνατότητες επιλογών αερογραμμών και πτήσεων. Ο αυξημένος ανταγωνισμός μεταξύ των αερογραμμών ωφελεί τους καταναλωτές σε όλη την Ευρώπη. Η Ε.Ε. εργάζεται με τα προγράμματα και τις πρωτοβουλίες της για την εξασφάλιση της συνεχούς αξίας και ποιότητας των υπηρεσιών για τους καταναλωτές.